Mieczysław Ignacy Bukowczyk urodził się 22 grudnia 1932 r. w Michaliszkach koło Wilna.
Rodzice Maria z Januszewskich i Tadeusz Bukowczykowie byli nauczycielami na kresach. Wojnę przetrwali w Turłach majątku hrabiny Kotwicz, a po wojnie wraz z falą uchodźców przyjechali do Polski i osiedli w Ciechocinku.
Mieczysław, wypełniając wolę ojca, ukończył technikum elektryczne w Toruniu. Otrzymał nakaz pracy w fabryce zbrojeniowej w Skarżysku Kamiennej. Nie pracował tam zbyt długo. W dniu śmierci Stalina uczestniczył w radosnej zabawie. Następnego dnia ostrzegła go kadrowa, że funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa interesował się uczestnikami zabawy.
Szybka decyzja o ucieczce przeniosła go na Śląsk – do kopalni – jedynego miejsca gdzie nie pytano o ankietę personalną.
Po pół roku pracy na dole powraca do Ciechocinka; otrzymuje powołanie do wojska – do marynarki wojennej; zostaje radiotelegrafistą.
Zwolniony z wojska przed końcem służby, w randze starszego marynarza, rozpoczyna studia na Uniwersytecie w Toruniu, na wydziale Konserwacji Zabytków. Studiów nie kończy, przenosi się do Warszawy i rozpoczyna naukę w Studium Fotograficznym.
Jako rysownik debiutował w 1959 roku w piśmie studenckim. Nawiązuje współpracę z tygodnikiem „Kierunki” – gdzie ilustruje opowiadania.
W latach 60-65 był grafikiem w zakładach „Syrena” i „22-lipca, dawniej E. Wedel” – jego mikro-dziełka były powielane wmilionach egzemplarzy, jako druk na papierkach do cukierków najbardziej ekskluzywnej linii mieszanki czekoladowej (Pierrot, Bajeczny…).
Rzeźbi niewielkie figurki drewniane sprzedawane w salonach DES'y. Pisze opowiadania, nawiązuje współpracę z Korespondencyjnym Klubem Młodych Pisarzy.
W maju 1967 rozpoczyna pracę w miesięczniku „Nasz Klub” i „Książki dla Ciebie” – początkowo, jako redaktor techniczny i fotoreporter, później redaktor graficzny. W „Naszym Klubie” pracował do końca istnienia redakcji (wybuch stanu wojennego), z czteromiesięczną przerwą – po wydarzeniach marcowych 1968 został aresztowany i osadzony w więzieniu w Katowicach.
Rysunki Mietka ukazywały się w wielu czasopismach, był ilustratorem w „Kulisach”, w „Kobiecie i Życiu”.
Udział w wystawie „Satyra w walce o pokój”, Moskwa 1972 uwieńczony złotym medalem rozpoczyna karierę satyryka.
Jego prace brały udział w wielu wystawach krajowych i zagranicznych, ukazywały się w wielu czasopismach, znalazły się w zbiorach Muzeum Karykatury, Ministerstw Kultury i Sztuki, Galerii Satyry w Gabrowie (Bułgaria).
Kiedy w stanie wojennym zamknięto wszystkie redakcje zajął się robieniem biżuterii, początkowo drewnianej, później srebrnej.
©KUBA webmaster